toonmoment

Onze week Dworp werd gestart met de toonmomenten die we hadden voorbereid. Er zaten enkele prachtige werken tussen. Ik was erg verbaasd over sommige dingen. Het geen dat me is bijgebleven was het toonmoment met de maskers. Ik weet niet meer wie de uitvoerders waren maar ik vond het ongelooflijk. Hoe dat je uit hun schilderij tot zo'n idee komt vind ik echt knap. Hun schilderij had iets te maken met de maan in verschillende stadiums. Het was echt knap.

Ons eigen toonmoment was een beetje verward. Ik kon het allemaal niet zo goed volgend omdat ik een doek op mijn hoofd had. Ineens hoorde ik een plets op de grond. Ik had schrik dat ik door het aftrekken van een doek iets te hard was geweest. Ik keek en ik zag iemand liggen op de grond. Ik was helemaal verward. Iedereen was even de kluts kwijt. Het meisje was uitgeschoven op één van de afgetrokken doeken en had haar veel pijn gedaan. Achteraf heb ik gehoord dat ze geluk heeft gehad en niet op de hoek van de tafel is terecht gekomen.

Wij deden verder met ons toonmoment, we waren wel wat geremd... Dit heeft ons resultaat iets aagetast. Ons einde was een beetje mislukt. De 'kopstoot' die we hadden voorbereid voor de zin 'Liefde is Blind'. Kwam helemaal te vroeg waardoor ik ook niet meer wist wat te doen. Ik neem het natuurlijk niemand kwalijk na zo'n ongeluk.

Het proces is namelijk belangrijker dan het product. Het was jammer omdat de lectoren ons idee zeer leuk vonden en ik denk dat we niet aan de verwachtingen voldaan hadden. Wel was onze samenwerking en groep super. Dit vind ik ook een belangrijk concept want muzisch samenwerken is een belangrijke competentie.

Hier zie je mijn ontworpen doek voor het toonmoment.
De welbekende appel en hoed van Magritte staan me goed!

Hieronder zie je foto's van het toonmoment zelf (foto's: Bert Volckeryck)